မိဘေမတၱာ

မိဘေမတၱာအေၾကာင္းကိုကြ်န္ေတာ္လူမွန္းသိတတ္စအ၇ြယ္
အထိနားမလည္ေသးပါ။ ေမြးခ်င္း၅ေယာက္အနက္သားဆို
လ်ွင္တစ္ေယာက္သာပါေသာကြ်န္ေတာ့္မွာ
ဆိုးခ်င္တိုင္းဆိုးခဲ့ပါသည္။
“မိခင္မုဆိုးမ ကိုဒုကၡေပးတဲ့သူေတြ နင္တို ့ေတြ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးသားသမီး၇မွသိလိမ့္မယ္”
ဟူေသာအေမ၏စကားကိုထိုစဥ္အခ်ိန္ကအၿမဲတမ္း
ပ်က္၇ယ္ျပ ုခဲ့မိသည္။
အေမ့၇ဲ့စကားကိုအေလးအနက္မထားခဲ့ပါ။

တကၠသိုလ္ေ၇ာက္ေတာ့လည္းအသိညဏ္မတိုးဘဲ
ပို၍မိုက္လံုးႀကီးခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္အေမခဏခဏမ်က္၇ည္က်ခဲ့၇ သည္။ မိဘဆူ၍အိမ္မွထြက္ေျပးလ်င္အေမ့မွာဟိုု လိုက္ေမးဒီလိုက္ေမးနွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏မိဘမ်ား
နွင့္စိတ္၀မ္းကြဲခဲ့၇သည့္အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းခဲ့ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာအေမသည္ကြ်န္ေတာ့္ကိုမခ်စ္
ဘူးဟုအထင္ေ၇ာက္ခဲ့မိသည္။
ကြ်န္ေတာ္အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္းကြ်န္ေတာ့္၀င္ေငြ
နွင့္ကြ်န္ေတာ္လံုးလည္လိုက္ေန၍အေမ့ကိုမၾကည့္နိုင္ခဲ့ပါ။
အေမကြ်န္ေတာ့္အေပၚဘယ္ေတာ့မွစိတ္မကြက္ခဲ့ပါ။
သူ ့ဆုေဆာင္းေငြပင္စင္လစာျဖင့္ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္၇င္း
”မင္းတို ့အဆင္ေျပ၇င္အေမ၀မ္းသာပါတယ္“ဟုသာအၿမဲ
ေျပာေလ့၇ိွ၏။

ျပည္ပထြက္၍အလုပ္ေတာ့လည္းမိခင္ၾကီးထံအဆက္အသြယ္နည္း ခဲ့သည္။အေမဘယ္ေလာက္စိတ္ပူပန္ေနမလည္းဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္နည္းနည္းေလးမွမေတြးမိခဲ့ပါ။ မိဘေမတၱာကိုမသိသူတဦးကဘယ္ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ပါ့မလဲ။ ေဟာ..ခုေတာ့အလွည့္ႀကံ ုၿပီေပါ့။ကြ်န္ေတာ္ကေလး၇ပါၿပီ။
သမီးမိန္္းကေလးေပါ့။သမီးကိုေမြးၿပီး၂လအၾကာမွာ
ကြ်န္ေတာ္ျပည္ပကိုထြက္ခဲ့၇ျပန္ပါၿပီ။
ျပည္ပမွာ၇ုန္းကန္လွုပ္၇ွား၇င္းသမီးကိုေန ့စဥ္သတိ၇မိပါသည္။
သမီးအေၾကာင္းကိုစာမ်ားဓါတ္ပံုမ်ားမွတဆင့္သိ၇ပါတယ္။
ဓါတ္ပံုထဲမွသမီး၇ဲ ့ပံုကိုေန ့စဥ္ၾကည့္မ၀ခဲ့ပါ။
၃ နွစ္ေလာက္ျပည္ပမွာလွုပ္၇ွား၇င္းျမန္မာျပည္ျပန္ေ၇ာက္ေတာ့ သမီးကခတ္စိန္းစိန္းပါ။ကြ်န္ေတာ့အနားမကပ္၊သူ ့အေဒၚမ်ားနွင့္ သာေပ်ာ္ေန၏။ကြ်န္ေတာ္နဲ ့အေနေ၀းခဲ့ေတာ့
ကြ်န္ေတာ့္အေပၚမခင္တြယ္ေတာ့ပါ။ဒီေတာ့ကိုယ့္သမီးနဲ ့
၇င္းႏီွးလာေအာင္ကြ်န္ေတာ့္မွာအႀကံထုတ္၇တယ္။
ကြ်န္ေတာ္အျပင္ထြက္တိုင္းသမီးကိုေခၚသြား၇သည္။
ကြ်န္ေတာ္ကဆိုင္ကယ္စီးေတာ့သမီးကို
၇င္ခြင္ထဲမွာထားၿပီးခါးပတ္နွင့္၂ေယာက္စလံုးကို
ပါတ္ၿပီးေခၚသြားသည္။သမီးေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ပါသည္။အဲဒီတံုးက
Amusement Park ပန္းၿခံေတြကေပၚခါစဆိုေတာ့သမီးက
ေဆာ့ကစားေနခ်ိန္မွာအေဖကဘီယာေလးေသာက္ၿပီးထိုင္ၾကည့္ေပါ့။
တစ္ၾကိမ္သမီးပန္းၿခံထဲမွာေျပး၇င္းေခ်ာ္လဲသြားသည္။
ေျခသလံုးတြင္ေက်ာက္ခဲႏွင့္ျခစ္မိ၍ပြန္းပဲသြားကာ
ဒဏ္၇ာမွေသြးမ်ာထြက္လာသည္။သမီးကသူမေဆာ့မကစား၇
မွာစိုး၇ိမ္သျဖင့္အနာကိုႀကိတ္ခံကာျပန္ထေျပး သည္။သူဘယ္ေလာက္နာၾကင္မည္ဆိုတာကြ်န္ေတာ္သိသည္။
သူ ့ဒဏ္၇ာကေသြးမ်ားကိုၾကည့္၇င္းသူ့အစား
ကြ်န္ေတာ္နာၾကင္ေနသည္။ဒါက ပထမအႀကိမ္ခံစားမွ ု။

ေနာက္တစ္ႀကိမ္ကေတာ့ပန္းၿခံတစ္ခုမွာေပါ့၊
သမီးကျမက္ခင္းျပင္မွာေျပးေဆာ့ေနတယ္၊
ကြ်န္ေတာ္ကမနီးမေ၀းမွာဘီယာေသာက္၇င္းၾကည့္ေနသည္။
သမီးက၇ုပ္တ၇က္ ေလွ်ာ တစ္ခုေပါသို ့ေျပးတက္သြားသည္။
ေလွ်ာ မွာသူ ့အ၇ြယ္ခေလးမ်ာေဆာ့သည္.ေလွ်ာ မဟုတ္ပါ။
၁၅ေပ အျမင့္ေလာက္ေတာ့၇ိွမည္ထင္သည္။
ေလွကားတ၀က္ေလာက္ေ၇ာက္ေတာ့ကြ်န္ေတာ့ကိုသမီးက
လွဲ ့ႀကည့္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ကသူျပန္ဆင္းလာလိမ့္မည္ထင္သည္။
သမီးကျပန္မဆင္းဘဲေလွ်ာထိပ္ဖ်ာတိုင္ေအာင္ဆက္တက္သြားသည္။
ေလွကားတြင္ေ၇ာထိပ္ဖ်ားတြင္ပါအကာအ၇ံမ၇ိွပါ။
သမီးကေလွ်ာထိဖ်ားေ၇ာက္ေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ကို
ေၾကာင္ၾကည့္ေနသည္။
ကြ်န္ေတာ္ကထိတ္လန္ ့တႀကားဆက္မဆင္း၇န္ေအာ္ဟစ္
၇င္းေျပးတက္ခဲ့သည္။အကယ္၍သူဆက္ဆင္းပါက
သူ ့အ၇ိွန္ကိုသူထိမ္းႏိုင္မည္မဟုတ္။
ကြ်န္ေတာ္ေလွ်ာထိပ္ေပၚေ၇ာက္ေတာ ့သမီးကိုဖက္ကိုင္၇င္း
ေလွကားမွဆင္း၇န္ၾကိဳးစားေပမဲ့ေလွကားကမတ္
သျဖင့္၂ေယာက္ဆင္း၇န္မျဖစ္ႏိုင္။ဒီေတာ့သမီးကို
၇င္ခြင္မွာထားၿပီးေလွ်ာမွ၂ေယာက္အတူဆင္းခဲ့၇သည္။
ေလွ်ာမွာအကာကေသးငယ္သည့္အျပင္အ၇ိွန္၇လာေသာအခါလက္
မ်ားပူ၍ပြန္းပဲ့ခဲ့သည့္ႀကားမွမနဲထိမ္း၍ဆင္းခဲ့၇သည္။
ေအာက္ေ၇ာက္မွသက္မခ်ျဖစ္၇သည္။

သမီးေလ်ာထိပ္မွာေ၇ာက္ေနစဥ္ကကြ်န္ေတာ္၇င္မွာခံစား၇
ေသာပူပန္မွဳမ်ဳိးကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာတခါမွမခံစားဘူးပါ။
သမီးတစံုတခုျဖစ္သြားမွာအေတာ္စိုး၇ိမ္မိခဲ့သည္။
၀မ္းနဲ ့မလြယ္၇ေပမဲ.ကိုယ္၇င္ေသြးဟူေသာအသိကပင္ ကြ်န္ေတာ္ကိုပူပန္ေစခဲ့သည္။၀မ္းနဲ ့လြယ္ကာ
ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမြးဖြားခဲ့ေသာအေမသည္ဒီလိုပူပန္မွဳမ်ဳိး
ကြ်န္ေတာ္ေၾကာင့္ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာခံစားခဲ့၇ေပမည္။

ကြ်န္ေတာ္၃ နွစ္သားအ၇ြယ္တြင္ဖခင္ဆံုးပါးခ်ိန္မွစတင္ကာ
ကြ်န္ေတာ္တို ့ေမာင္နွမ ၅ ေယာက္အားတစ္ဦးတည္း
၇ုန္းကန္ကာျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ခဲ့ေသာ
အေမ၏ေမတၱာတ၇ားကိုကြ်န္ေတာ္နားလည္ခဲ့၇ပါၿပီ။
၇ူပ္၇ွင္ထဲကလိုပါဘဲ ကြ်န္ေတာ္အသိတ၇ား၇၇ိွခ်ိန္တြင္
အေမလူေလာကမွာမ၇ိွေတာ့ပါ၊
ကြ်န္ေတာ္ျပည္ပမွာေ၇ာက္၇ိွေနခ်ိန္အတြင္းမွာပင္အေမ
ဘ၀တပါးသို ့ေျပာင္းသြားခဲ့ပါၿပီ။